?? (อะไรคือ) ความรู้สึกของฉันต่อมอนอ
ครั้งหนึ่ง ขณะที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น ข้าพเจ้าได้มีโอกาสได้อ่านเอกสารแนะแนวของทาง ม.นเรศวร ทำให้ข้าพเจ้าสนใจมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นมา...
อีกครั้งหนึ่ง ขณะที่ข้าพเจ้าเรียนเลื่อนชั้นมาอยู่มัธยมปลาย ข้าพเจ้าได้มีโอกาสฟังการแนะแนวจากรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว และเรียนต่อที่ม.นเรศวร ทำให้ข้าพเจ้าสนใจมากขึ้น สุดท้าย ข้าพเจ้าก็มาอยู่จุดนี้...
หากพูดถึงความรู้สึกของข้าพเจ้าต่อมอนอ ณ ปัจจุบันนี้แล้วหล่ะก็ ข้าพเจ้าสามารถบอกได้ว่ามีทั้งความรู้สึกที่ดีมาก ไล่ไปจนถึงระดับค่อนข้างแย่เลยทีเดียว(ข้าพเจ้าจะไม่ขอพูดเรื่องแย่ๆ ละกันครับ) แต่กระนั้นข้าพเจ้าก็ยังสามารถพูดได้เต็มปากว่า "ผมรักมอนอ" รักความเป็นมอนอ รักสังคมนี้ รักเพื่อนๆ ทุกคน รักอาจารย์ทุกท่าน(ทั้งใจดีและใจร้าย) รัก...มอนอนะ
เมื่อก่อนตอนที่ข้าพเจ้าได้ฟังการแนะแนวจากรุ่นพี่ ข้าพเจ้าได้ยินพวกเขาเรียก ม.นเรศวร ว่า "มอนอ" จากนั้นมันเลยทำให้ข้าพเจ้าติดปากมาตั้งแต่นั้น บางทีคุยกับคนอื่นแล้วเขาถามว่า "แล้ว ม.น. นี่มันม. ไหนนะ" แล้วข้าพเจ้าก็จะตอบว่า "ฮ่ะๆๆ ก็ ม.นเรศวรไง" ข้าพเจ้านึกว่าพูดแบบนั้น ทุกคนจะรู้จักซะอีก จนทุกวันนี้ข้าพเจ้าคิดว่าคนที่คุยด้วยคงรู้จัก "มอนอ" กันหมดแล้วหล่ะ
เอาหล่ะ สำหรับความรู้สึกดีๆ ที่ข้าพเจ้ารู้สึกต่อมอนอนั้น ข้าพเจ้าขอยกไปหัวข้อข้างล่างเลยละกันครับ
?? (อะไรคือ) สิ่งที่มอนอสร้างความประทับใจให้กับฉันที่สุด
สำหรับสิ่งที่มอนอนั้นได้สร้างความประทับใจให้กับข้าพเจ้าที่สุดนั้น ข้าพเจ้าคิดว่าคงจะเป็นตอนที่ข้าพเจ้าได้เข้ามาในรั้วมอนอใหม่ๆ อาจจะไม่ใช่ความประทับใจซะทีเดียว แต่คงจะเป็นสิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าจดจำมอนอได้มากที่สุดมากกว่า ข้าพเจ้าไม่รู้ว่ามันเป็นประเพณีหรืออะไรก็ตามแต่ ที่มอนอนั้นจะมีการรับน้องอย่างอบอุ่นทุกปี ใช่แล้วหล่ะครับ ข้าพเจ้ากำลังจะบอกว่านั่นแหละเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าประทับใจที่สุด
ข้าพเจ้ายังจำได้ดี สมัยตอนเข้าค่ายรับน้องในตอนนั้น ข้าพเจ้าคิดว่ามันได้ให้เกือบทุกอย่างกับข้าพเจ้าก่อนที่จะใช้ชีวิตในมอนออย่างเข้าใจ มันเป็นเหมือนการเตรียมความพร้อมที่ดีมากๆ ถึงแม้ตอนนั้นจะรู้สึกเหนื่อยไปบ้าง "เดี๋ยวก็ค่ายมอ เดี๋ยวก็ค่ายคณะ อ้าว! ค่ายเอกอีกแล้วหรือ" ฮ่ะๆๆ ข้าพเจ้ายังจำความรู้สึกแย่ๆ ตอนนั้นได้ดีเช่นกัน แต่สำหรับข้าพเจ้าในตอนนี้คิดได้แค่ว่ามันคุ้มค่ากับการเหนื่อยในตอนนั้นนะ บางครั้งยังคิดว่า "อยากกลับไปตอนนั้นอีกรอบจัง" ข้าพเจ้าอยากขอบคุณรุ่นพี่ๆ ตั้งแต่รุ่นแรกที่เริ่มมีการรับน้อง และรุ่นต่อๆ มาที่ได้พัฒนาให้มันสมบูรณ์แบบได้จนทุกวันนี้ และข้าพเจ้าก็หวังว่า มันจะสืบทอดไปยังรุ่นต่อๆ ไปเหมือนประเพณีแบบนี้ต่อไปนะครับ
?? (อะไรคือ) สิ่งที่ฉันคิดว่ามอนอควรปรับปรุงแก้ไข
สิ่งที่มอนอนั้นควรปรับปรุงและแก้ไขข้าพเจ้าคิดว่าคงจะมีหลายๆ อย่างในความคิดของคนอื่นๆ แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้วอาจจะไม่ได้มีอะไรมาก ข้าพเจ้าคิดว่าที่เป็นอยู่หลายๆ เรื่องก็ดีอยู่แล้ว ไม่ได้มีอะไรให้ปรับปรุงแก้ไขมากมาย แต่บางทีข้าพเจ้าคิดว่าอาจเพราะข้าพเจ้าไม่ค่อยได้ใส่ใจสิ่งรอบข้างก็ได้ เพื่อนๆ บอกว่าข้าพเจ้าเป็นพวกไม่สนโลก หรืออะไรทำนองนั้น ฮ่ะๆๆ แต่ข้าพเจ้าคิดแบบนั้นจริงๆ นะ ข้าพเจ้าคิดว่ามันเป็นหน้าที่ของทางมหาวิทยาลัยที่จะต้องคำนึงถึงหลายๆ เรื่อง บางทีอาจจะทำอะไรไม่ได้อย่างที่พวกเราต้องการทั้งหมดได้
สำหรับเรื่องที่ข้าพเจ้าอยากให้มหาวิทยาลัยแก้ไขเรื่องคือเรื่องของที่จอดรถ เพราะมันค่อนข้างเป็นปัญหาที่กระทบต่อทุกคน โดยเฉพาะที่อาคารเรียนรวมอย่าตึก QS หรือตึกปราบไตรจักร ที่บริเวณนั้นที่จอดรถจะไม่พอตลอด ทำให้มีการจอดรถระเกะระกะขวางทางกันหมด แต่ข้าพเจ้าก็เข้าใจว่าที่บริเวณนั้นมันค่อนข้างแคบ และทางมหาวิทยาลัยก็ได้แก้ไขไปบ้างแล้ว โดยได้จัดสรรพื้นที่ทางเดินบางส่วนมาเป็นที่จอดรถให้ แต่กระนั้นก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี ข้าพเจ้าก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะหาพื้นที่จากตรงไหนนอกจากจะทำขึ้นใหม่จากพื้นที่ว่างที่เป็นสนามหญ้าหรืออะไรทำนองนั้น
บทความโดย...
นายนัฐศาสตร์ เชื้อสูงเนิน (รหัส 56313487)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น